Het belang van het fotoboek in de artistieke praktijk van een fotograaf kan niet worden onderschat. Het brengt een reeks of oeuvre samen en is de ultieme manier om werk te verspreiden. Het maakproces is iets wat tijd vergt en is vaak onzichtbaar: conceptfase, productie, financiering en promotie. Allemaal zaken waar mentormentor samen met fotografen aan werkt, in trajecten en masterclasses. De ene keer resulteert dit in een afgewerkte dummy, klaar om mee naar een uitgever te stappen. De andere keer in een langdurige samenwerking van selectie tot object.
Deze pagina bundelt de publicaties waaraan mentormentor heeft bijgedragen en wordt voortdurend aangevuld. Ook de **evenementen** die het fotoboek centraal stellen, kan je hieronder terugvinden.
HOW TO USE PHOTOGRAPHY AS A TOOL FOR THE ULTIMATE LOVE RELATIONSHIP - ISABEL POUSSET, 2026
Dit project is een oprechte, humoristische en soms pijnlijke verkenning van hoe fotografie romantische relaties kan versterken en verdiepen. Dit werk, dat wordt gepresenteerd als een handleiding, biedt praktische tips en creatieve ideeën om fotografie te gebruiken om op een betekenisvolle manier contact te maken met je partner.
De gids staat vol met levendige voorbeelden en persoonlijke inzichten en illustreert hoe het vastleggen van gedeelde momenten, het creëren van visuele verhalen en het documenteren van liefde vreugde kan brengen, tot nadenken kan aanzetten en zelfs kan helpen om te herstellen wat gebroken lijkt. Deze handleiding is zowel instructief als emotioneel en is bedoeld voor alle leeftijden.
UNEX - MENTORMENTOR & TOPO COPY, 2025
UNEX of Unintended Expressions, bundelt 50 werken van Gentse fotografen in 250 unieke risoprint-boeken. De makers kozen elk één onverwachte of ongewone uitdrukking binnen hun oeuvre. De foto’s werden losgekoppeld van hun auteurs. Zo werd UNEX naast een verzameling beelden, ook een collectief tijdsdocument van de Gentse fotografie scene. Bovendien zijn de beelden willekeurige gecombineerd voordat ze gebonden werden, waardoor elk boek een eigen karakter krijgt.
prijs: €35 – ophalen in Gent of verzenden per post.
BESTEL
met Jeroen De Wandel, Liza François, Anthony De Meyere, Joris Vandecatseye, Max Kesteloot, Joselito Verschaeve, Hanne Van Assche, Noé Lagaert, Louise D’Eer, Tine Guns, Bert Dentant, Lars Duchateau, Stijn Eeckhout, Boris Snauwaert, Sarah De Keukelaere, Julie Poisquet, Jonathan De Maeyer, Kobe Wens, Shay Amitai, Giannina Urmeneta Ottiker, Eveline Bouttens, Sofie Deckers, Vid Timmermans, Isabel Pousset, Hanne Lamon, Michiel De Cleene, Tara Roelens, Tessa Groenewoud, Arian Christiaens, Sybren Vanoverberghe, Thomas Vandenberghe, Yuri Andries, Titus Simoens, Ann-Sophie Deproost, Lola Pertsowsky, Kurt Stockman, Karel Saelaert, Bert Bossaert, Luay Al Ganim, Simon Debbaut-L’Ecluse, Herlinde Raeman, Stella Zwertvagher, Johannes Elebaut, Barbara Debeuckelaere, Kaat Pype, Isaac Ponseele, Lukas Neven, Eva Faché, Louise Degraeve en Sofie Vosk.
** LET’S TALK PHOTOBOOKS 04, 2025 **
Let’s talk photobooks is een reeks gespreksavonden waarin het fotoboek centraal staat. Fotografen wisselen van gedachten over het belang van het fotoboek in hun artistieke praktijk. Ze delen ervaringen, successen en obstakels in het maakproces met een publiek.
LET’S TALK PHOTOBOOKS 04 vond plaats op vr 07.11 in Kunsthal Gent
met Tine Guns, Joselito Verschaeve en Boris Snauwaert
** LET’S TALK PHOTOBOOKS 03, 2025 **
Let’s talk photobooks is een reeks gespreksavonden waarin het fotoboek centraal staat. Fotografen wisselen van gedachten over het belang van het fotoboek in hun artistieke praktijk. Ze delen ervaringen, successen en obstakels in het maakproces met een publiek.
LET’S TALK PHOTOBOOKS 03 vond plaats op di 14.10 in Kunsthal Gentmet Pieter Michiels, Ilse Oosterkamp en Stijn Van der Linden
** LET’S TALK PHOTOBOOKS 02, 2025 **
Let’s talk photobooks is een reeks gespreksavonden waarin het fotoboek centraal staat. Fotografen wisselen van gedachten over het belang van het fotoboek in hun artistieke praktijk. Ze delen ervaringen, successen en obstakels in het maakproces met een publiek.
LET’S TALK PHOTOBOOKS 02 vond plaats op di 07.10 in Kunsthal Gent
met Arian Christiaens, Isabel Pousset & Josefien Tondeleir
** LET’S TALK PHOTOBOOKS 01, 2025 **
Let’s talk photobooks is een reeks gespreksavonden waarin het fotoboek centraal staat. Fotografen wisselen van gedachten over het belang van het fotoboek in hun artistieke praktijk. Ze delen ervaringen, successen en obstakels in het maakproces met een publiek.
LET’S TALK PHOTOBOOKS 01 vond plaats op di 30.09 in Kunsthal Gent
met Els Dierick, Johannes Elebaut, Naïma El Kadi en Els Martens
SOMEWHERE IN THE MIDDLE - HANNE VAN ASSCHE, 2025
Met twee epicentra aan weerszijden is het niet meer dan logisch dat we Amerika altijd horizontaal verkennen. Er is een Oost en een West, en in het midden ligt een gigantisch lappendeken van staten dat vaak wordt overgeslagen of overgevlogen. Deze foto’s nemen je mee naar dat mythische midden, waar eindeloze snelwegen de betekenis van ‘ver’ tot het absolute maximum uitrekken en rijden de enige manier lijkt om het te ontdekken. In Somewhere in the middle leer je vrijheid kennen als een onbetrouwbare weegschaal die overhelt naar extremen, zonder enige waarschuwing. Een weegschaal waarop mensen behoedzaam hoop en realiteit proberen te balanceren, op zoek naar evenwicht.
Tijdens de book launch ging Anja Hellebaut in gesprek met Hanne Van Assche over het maakproces van Somewhere in the Middle.
FINGERS - ILSE OOSTERKAMP, 2025
Met zijn handen creëert mijn zoon Melle iets wat niemand hem nadoet. Melle is meervoudig gehandicapt en kampt onder meer met hypermobiliteit, een aandoening die maakt dat zijn gewrichten extreem beweeglijk zijn. Daardoor kan hij met zijn vingers continu kortstondige sculpturen tevoorschijn toveren. Die houdingen duren hooguit enkele seconden, en ze zijn niet te sturen. Het zijn geen geposeerde beelden, ze ontstaan op zijn eigen manier, zonder dat hij zich er bewust van is.Als fotograaf ben ik geboeid door ‘anders’ zijn, door de onmogelijkheden en onvermoede mogelijkheden van het lichaam. Mooie vormen, maar niet altijd een mooi plaatje. In de huidige beeldcultuur lijkt iedereen perfectie te willen tonen. Anders zijn wekt ongemak op, omdat mensen er niet vertrouwd mee zijn. Ik probeer het mooie ervan te laten zien.
TO A DEAD HARE - MENTORMENTOR & S.M.A.K. BEWEEGT, 2025
To a Dead Hare verzamelt beelden uit trajecten op maat die mentormentor de afgelopen jaren binnen S.M.A.K. Beweegt heeft opgezet, een programma rond inclusiviteit, met kunst als universele taal. De titel is geïnspireerd op Joseph Beuys’ befaamde performance How to Explain Pictures to a Dead Hare (1965), waarin hij op poëtische en raadselachtige wijze de relatie tussen kunst, taal en betekenis onderzocht. Net als Beuys, die geloofde in de helende en transformerende kracht van kunst, benadrukt To a Dead Hare het belang van kunst als een plek voor zelfontdekking, communicatie en verbondenheid.
Tijdens de book launch brachten Philippe Van Cauteren, Stefan Vanthuyne en Anja Hellebaut een introductie op To a Dead Hare.
RENO RIVIERA - JOHANNES ELEBAUT, 2023
Elebaut weet de sfeer van Reno treffend te vatten met zijn precieze beeldtaal. De zorgvuldig gekadreerde foto’s respecteren klassieke proporties; lijnen en vlakken vormen composities die bijna grafisch aandoen. Het harde licht tekent afgelijnde schaduwen. Door alles scherp te houden en geen focus te leggen, laat Elebaut de kijker vrij om zelf door het beeld te dwalen. Die grote scherptediepte versterkt de indruk van een decor opgebouwd uit rekwisieten uit de recente geschiedenis. Hoewel de beelden soms geënsceneerd lijken, tonen ze enkel Reno as it is. Downtown Reno verschijnt als een tweederangs Vegas: een afbladderend kapitalistisch pretpark, minder stad dan filmset, af en toe doorkruist door verdwaalde figuranten. Niet toevallig verwijst een van de titles (Truman Show) naar een artificiële werkelijkheid. Als kind van de jaren 1980 is Elebaut geboeid door de American dream, die vandaag haar glans verloor. Deze reeks leest zo als een tijdsdocument: tussen klare lijnen en kleurrijke vlakken woekert verval. In Yellow Poles wordt dat zichtbaar als een archeologie van de consumentencultuur, waarin globalisering, infrastructuur en vervuiling samenkomen in één beeld. (tekst: Tim Van Heers)
SOLD OUT
ARCÀNO - PIETER MICHIELS, 2023
Pieter Michiels zoekt in de tentoongestelde beelden geïntrigeerd naar het brede mysterie dat tussen en rond de bergen hangt en ziet tegelijk de banaliteit van de stukken waaruit die is opgebouwd. In de reeks Arcàno (It: mysterie, geheimzinnig) laat hij de kijker toe in zijn verwondering voor zowel de eindeloosheid van een vergezicht als de begrensde realiteit van een compacte rots. In de beelden van Arcàno is de menselijke invloed ook nooit echt veraf. Het wordt een oppervlakkig laagje dat deel gaat uitmaken van het grote geheel, maar er niet in slaagt het mysterie te beïnvloeden, laat staan het te ontrafelen. Door zowel close-ups als vergezichten te laten zien of te spelen met quasi identieke opnames, door het experiment met ‘dubbel’ prints in opname- en druktechieken aan te gaan en door met fotocollages te werken… stelt Michiels een reeks samen waarmee hij voorbij de objectieve waarneming probeert te raken en zijn ervaring van de spreidstand tussen banaliteit en mysterie tracht te vatten. De beelden uit deze reeks werden gemaakt op afgelegen locaties in het Frans-Italiaanse grensgebied over een periode van 2 jaar.
THE FRONT - BERT BOSSAERT, 2022
Je ziet ze overal in middenklassebuurten aan de rand van een middelgrote Vlaamse stad. Ze zijn zo oud als de huizen waar ze voor staan, vaak ouder dan de bewoners, die niet goed weten wat ze ermee moeten. Hun proporties zijn niet meer hoe ze ooit bedacht zijn. Bomen en struiken blijven zelden de bescheiden, modieuze decorstukken die ooit van een voortuin een toonbeeld van nette burgerlijkheid maakten. Ze verschralen, groeien scheef, of worden zo groot dat ze een heel huis verbergen.
Ze vallen pas op wanneer je erop begint te letten, bijvoorbeeld omdat je wat vaker dan gewoonlijk rondloopt in je eigen buurt. Ze worden oriëntatiepunten. De bewoners bij wie ze horen, zie je meestal niet, of hooguit en passant. Je vormt een beeld van die mensen door de nonchalance waarmee een scheefgroeier aan zijn lot wordt overgelaten, de hardnekkigheid waarmee een woekeraar toch in een strakke vorm is gesnoeid, de onbeholpen liefde waarmee schrale takken zijn samengebonden.
Pas wanneer je al die bomen en struiken met hun huizen naast elkaar ziet, zie je de gelijkenissen in de variatie.
BESTEL via bert.bossaert@gmail.com
MY TRUE LOVESTORY - ISABEL POUSSET, 2022
Wat maakt het uit! De schuld van wie wie en waarom dan? Als een liefde wordt gedumpt, blijven er twee sluikstorters over. Ze proberen hun liefdesgeschiedenis kwijt te raken, zo netjes mogelijk. Geen een matras vol vlekken en een scheur op de stoep. Scheidelingen moeten voorzichtig beslissen wat ze zelf kunnen koesteren en wat nog bruikbaar is voor een ander. Hun verleden en hun toekomst sorteren. Begin er maar aan! Liefdesverdriet is een containerpark. Er zijn stukjes van jezelf, extraatjes van een vreemde, gevaarlijk afval van wat je zolang tevergeefs hebt verwacht. En dan is er nog de grote doos met daarin het gemis van wat je wilde: Forever Love, in alcoholstift! Daarover gaat het oefenschrift van Isabel Pousset over. My true lovestory is een zoekboek van 7 liefjes +1, een rommelig verslag van een sluikstorter met een kloppend hart.
(fragment uit openingsrede van An Olaerts op de book launch)
LUCID DREAMS - STIJN SEYS, 2022
Lucid Dreams is een verbeelding van de mentale wereld en herinneringen van de fotograaf.
De beelden zijn duister, ongrijpbaar en lijken los te staan van een specifieke tijd.
Stijn Seys voert ons door etherische ruimtes om ons onder te dompelen, naar plaatsen waar zelfs de lucht lijkt te trillen.
Personages verschijnen in uiteenlopende gedaanten.
Niets staat vast en niets is zeker.
Telkens wanneer zich een verhaal lijkt te ontvouwen, trekt het zich abrupt weer terug.
THEY LOOK FOR - STIJN VAN DER LINDEN, 2022
Tijdens mijn bezoek aan Corcovado en andere nationale parken in Costa Rica viel me op dat de meeste bezoekers vooral geïnteresseerd waren in het spotten van dieren, terwijl de ongelooflijke rijkdom aan plantensoorten nauwelijks aandacht kreeg. Met name de enorme verscheidenheid aan boomsoorten was overweldigend. Hoewel wandelaars vaak met gidsen lopen, raakte ik jaren later, bij het bewerken van mijn foto’s, alsnog verdwaald in eindeloze combinaties: steeds opnieuw probeerde ik de groeirichtingen of tinten groen van de planten te volgen.
DH.A, 2021 - ANN-SOPHIE DEPROOST, 2021
HET LAND TUSSEN TWEE WATERS - ELS DIERICK, 2021
Els Dierick brengt verhalen over de Kuršių nerija, over een land tussen twee waters. Verhalen die herinneringen oproepen, die twijfel zaaien, die spelen met vorm en textuur. ‘Het land tussen twee waters’ stelt onze blik op de proef en bevraagt hoe betrouwbaar onze eigen herinneringen zijn. Met sterke zwartwit beelden toont Dierick ons hoe een schiereiland en haar bewoners omgaan met de wind, de zee, het strand, het bos, en de constante verandering van natuurlijke en menselijke krachten. (tekst: Lien Van Leemput)
UNTIL THE END ___ I WILL FOLLOW YOU - HANNE LAMON, 2021
Sinds twee decennia maakt Hanne Lamon verstilde foto-opnames van haar alledaagse leven die een tegendraadse schoonheid in zich dragen. Fotograferen is voor Lamon een nooit eindigend proces. Voor het kunstenaarsboek Until the end ___ I will follow you ging ze op zoek naar de onderstroom van haar fotografische productie, en die blijkt uiterst fragiel en contradictoir. Op basis van intuïtie en rationaliteit, van een onbewuste, snelle en een weloverwogen, langzame manier van denken, ontstond dit fragiele, kostbare kleinood. (foto’s: the bookphotographer)
NERGENS BETER - JEROEN BREJOU, 2021
We bewegen ons dagelijks tussen wat we als ‘objectief’ beschouwen en wat we moeiteloos aanvaarden als fictie. Beide werelden laten sporen na in ons denken, voelen en kijken. Beide beïnvloeden de manier waarop we betekenis geven aan wat we zien.
De tabloid Nergens Beter nodigt de lezer uit om stil te staan bij die wisselwerking. Hoe ontstaat beeldvorming in ons hoofd? Waar ligt de grens tussen registratie en verbeelding? Beïnvloedt het ene beeld het andere? En hoe verhouden we ons tot waarheid in een wereld die steeds meer aanvoelt als een plaats delict, waarin beelden getuigen zijn, maar zelden neutraal?
MY OLIVE TREE, MEMOUNA - NAÏMA EL KADI, 2021
Naïma migreerde op jonge leeftijd van Marokko naar België. Dit boek verbeeldt haar zoektocht naar identiteit en naar haar thuisland. Het project onderzoekt de elementen die een thuis vormen: niet alleen landschappen en verhalen, maar vooral de mensen met wie we ons omringen. Hoe worden we gevormd door de plek die we thuis noemen? Wat gebeurt er met ons wanneer we deze fundamentele basis verliezen? En hoe blijft die verder in ons voortleven? Tijdens haar zoektocht herontdekte ze haar verleden en haar gevoel van verbondenheid. Dit boek is een ode aan de mensen en herinneringen uit haar kindertijd.
SC.A, 2020 - ANN-SOPHIE DEPROOST, 2020
MELLE - ILSE OOSTERKAMP, 2020
Melle is mijn zoon. Hij is meervoudig gehandicapt, een vrolijke jongen die volledig afhankelijk is van de steun van zijn omgeving. Als moeder én fotograaf word ik geboeid door zijn anders-zijn en door de mogelijkheden en beperkingen van zijn lichaam. Vanuit onze vanzelfsprekende vertrouwensband fotografeer ik hem vol verwondering, in houdingen die hem doen verschijnen als een levende sculptuur. Waar ik normaal het overbodige weglaat, heb ik dat hier juist toegelaten.
We zien een kleuter die zijn plek zoekt op een zwart doek. Zijn krullende haar en zachte huid herinneren aan de engelen van Rubens, maar hij is wankel en onhandig. Zijn vader houdt hem overeind, zijn zus kijkt toe. De scène is verwarrend en intiem tegelijk: een familie die er is om hem met liefde te dragen en hem, al is het maar even, vleugels te geven.
NEST - JOSEFIEN TONDELEIR, 2020
In dit boek documenteert Josefien haar zwangerschap en bevalling met behulp van twee wildcamera’s die ze in huis installeerde. Door het proces aan vaste camera’s toe te vertrouwen, kon ze volledig aanwezig zijn in het moment zelf. Het resultaat is een compromisloze beeldreeks van 86.000 opnames, waarin negen maanden moederschap worden vastgelegd zonder regie of filter. De beelden tonen zowel intimiteit en euforie als uitputting, spanning en kwetsbaarheid. Deze eerlijke, bijna meedogenloze blik maakt het boek tot een krachtig fotografisch document over transformatie en liefde.
STRUGGLE STRANGLE STRUCK - HANNE LAMON, 2019
‘struggle strangle struck’ toont een greep uit een verzameling intieme beelden. Zowel persoonlijke als fysieke verstrengelingen zijn soms poëtisch, dan weer rauwer weergegeven. Het is een verbeelding van de puurheid en gevoeligheid enerzijds en de struggle van het leven anderzijds. Dit binnen de sfeer van het fotografisch dagboek, waarin gezocht wordt naar een juiste balans.
Door het integreren van een leporello kan het boek op verschillende manieren open gevouwen worden, waardoor je de beelden anders kan bekijken en tot nieuwe samenstellingen kan komen. Visueel krijg je nieuwe lichamen, vrij en ongrijpbaar. Torso’s bewegen, omarmen, omhelzen, verstrengelen, verstikken, verstrikken, …
AN ESSAY ON THE CONCAVE CITY CORNER - STIJN VAN DER LINDEN, 2019
An essay on the concave city corner is een diepgaande analyse van een persoonlijke collectie foto’s van concave stadhoeken en onderzoekt de transformatie van ruimte naar plek. Concreet gaat het over hoe de stad een plek wordt. Er is consensus dat ruimte abstracter is, terwijl een plek gekenmerkt wordt door identiteit en ervaring. Is het dus de menselijke perceptie die ruimtes tot plekken maakt? Concave hoeken zijn typische voorbeelden van stedelijke ruimtes. Hoe dragen deze hoeken bij aan het generieke stadsbeeld dat specifieker verbonden raakt met persoonlijke ervaring, en aan de stad als plek? En hoe kan fotografie helpen om straathoeken tot plekken te maken? Met deze vragen als uitgangspunt werden foto’s van concave stadhoeken geanalyseerd door kleuren, materialen en objecten in kaart te brengen, samen te vatten in een tekstuele code en te vormen tot deze grafische, fotografische en (pseudo)wetenschappelijke publicatie.
TOEN - ELS VANDENBERGHE, 2018
De beelden van Els Vandenberghe houden vast wat vluchtig en eindig is. Een poging om het moment te pakken. Niet het beslissende moment, maar gewoon ‘een’ moment, klein en breekbaar. Geheimzinnig of sensueel. Soms onheilspellend. Haar blik is onbevangen, de beelden intrigeren. Verbeelding en verwondering drijven haar. Ze is nergens en overal. Altijd onderweg om kort halt te houden voor wie of wat haar raakt: een gordijn dat je zou willen strelen, een voorbijganger die je zou willen volgen, een donkerte die je overvalt, een restant uit het verleden. Zodat wat was toch blijft.
